Strój ludowy ziemi brzezińskiej.

Strój ludowy ziemi brzezińskiej.

Strój męski zaginął prawie zupełnie już przed I Wojną Światową.

Składał się on z koszuli, portek, spancerka, sukmany, pasa i czapki maciejówki. Koszula posiadała zwykle wykład bogato zdobiony białym haftem płaskim. Portki i spancerek były koloru granatowego. Sukmana biała z czarnymi potrzebami i zdobieniami lub też granatowa, cięta w pasie, bogato sfałdowana, pas czerwony tkany na warsztacie.

Strój kobiecy zachował się najlepiej w południowej części powiatu.

Części kobiecego stroju stanowiły – jedno lub wielobarwny, suto układany wełniak, obszyty kolorowymi tasiemkami, biała bluzka, aksamitny gorset bogato zdobiony koralikami i cekinami, fartuch haftowany lub zapaska do pasa, zapaska do odziewu i barwna chustka – szalinówka.

Strój ten w całości używany był jednak najczęściej w czasie uroczystości, w powszechnym, codziennym użyciu były tylko zapaski do odziewu.

W południowej części powiatu istnieje pod tym względem duża różnorodność.

W okolicy Będkowa rozróżniało się zapaski:

  • Bure – ciemne w ilości dwu lub pięciu kolorów,
  • Cyganki – tkane w pasy fiołkowe, ciemnozielone, kolory przenikające,
  • Ślepe – bardzo jaskrawe (niedające na siebie patrzeć),
  • oraz łowickie.

W skład dawnego stroju wchodziły ponadto – koszule zdobione haftem krzyżykowym lub płaskim, staniki, kaftany oraz czepce i półczepce.

Czepce wykonane początkowo z perkalu w połączeniu z tiulem, później z samego tiulu, posiadały często bogaty haft na główce i bandażach, najczęściej w postaci kwiatów i linii falistych.

 

Procesja Bożego Ciała w Będkowie.

 

Zródło;

Sztuka ludowa regionu brzezińskiego. Józef Jastrzębski.  1962r.